طغیان

   

  

  از نت‌های موسیقیِ تنم  

 آهنگ عاشقانه می‌‌نوازد
 مضراب خوش‌دستی

خطوط خیس ترانه‌ 

در تنگنای استوانه،‌ 

 نقطه‌های اوج را جابه‌جا می‌کنند

رودخانه تسخیرمی‌شود

موج، 
دریا را می‌لرزاند 

 تپه‌ها درانتظار چنگ انگشتان
    دست‌ها نیازمند نوازش درّه
 چشم به‌راه تو-اند

 آمدن من طغیانی می‌افروزد
 واژه به‌حرف‌ بریده بدل می‌شود

 جیغ‌ام هرچه بلندتر

کلامم بی‌معناتر

لحجه‌‌ام زیباترین صداست به‌ما‌هیِ زیر آب
 که می‌ریزاند مرا
مانند تن‌پوش خیس آبشاران

رهگذر

https://www.facebook.com/didar.didareto