هوای چشمانت

  

هوای چشمانت

از مشرق آغوشم طلوع می‌کند

به‌مرزهای اوج پستان‌هایم

روی لبانم، لای لبانم، درز لبانم

  لبالب می‌ریزد

طعم بوسه هنگام اوج بی‌اراده‌گی

 نوک پرگار در نقطه‌ی داغ آتشدان 

شکاف ماه بی‌‌شکیبای بوسه‌است

عطر الف قامت

و 

صدای موج را می‌شنود

رهگذر 

https://www.facebook.com/didar.didareto