رهگذر: هزاربار

۱۴۰۴ مرداد ۱۱, شنبه

هزاربار

آه لو!،،،،، لو

نمی‌دانی چقدر دلم می‌خواست یکبار،

فقط یکبار،
تن تو را در آغوش بگیرم…
کتاب مقدس جاودان من
پر است از راز خواب‌های شبانه‌ام با تو
در خواب هزار بار تو را در آغوش فشرده‌ام،
لو. ..
هزار بار تو را بوسیده‌ام،

بوئیده‌ام، لیسیده‌ام.
شکم زن , خانه‌ی خداست،
من هزار بار جلوی محراب تو به زانو در آمده‌ام.
هزار بار تو را نوشیده‌ام.

«من ایمان ندارم مگر به خدایی که می‌رقصد»

نیچه

https://www.facebook.com/didar.didareto

۱۴۰۴ مرداد ۱۱, شنبه

هزاربار

شعر، تجربه‌ای‌ست از پیوندِ تن، طبیعت و زبان؛

مستانه‌گی گناه

محبوب‌ترینِ خواننده‌گان

ما پَر کشیده‌ایم فراسوی نیک و بد/ راهی گزیده‌ایم فراسوی نیک و بد

شما را به غزالان و آهوان صحرا سوگند می‌دهم: عشق را بیدار نکنید تا خودش بخواهد.

شادی مقصد نیست؛ شادی در کیفیتِ زندگی در لحظه‌ی اکنون است

تقسیم بکارتِ‌‌ داشته‌هایم، آگاهی برای تو، شادی برای من‌ می‌آورد

ما بی‌خدا نه‌ایم، خداوند خویش را / خود آفریده‌ایم فراسوی نیک و بد

در من چیزی شکوفا می‌شود چون عطری که از دلِ غنچه می‌گذرد و لب‌خند بر لبانش می‌کارد

گزارش سوءاستفاده

حس‌های انسان مانند دوست‌داشتن، عشق، حسد… بی‌هوده و مضرّ نیستند. باید از طریق پرورش هم‌آهنگ شوند

شعر اروتیک: سَیَلان زیبائی در بستر کلام، هم‌آغوشی با الهه‌ی رویاها و تندیس زیبائیِ واژه‌هاست

بگذاریم بلوغ، زیر هر بوطه که می‌خواهد بیتوته کند.

آرزوئی شگرف‌تر از این‌ام نیست که هر کس سهم لذت‌دهی و لذت‌ستانیِ خود را از سخاوت زندگی دریابد.

فانتزی‌ها با واقعیت‌ها از یک ریشه‌اند، باد دوست دارد با گیسوان ما بازی کند

تخیّل برتر ازدانش‌است مانند نقاشی، موسیقی. شعر….