رهگذر: روبروی تو

۱۴۰۴ مرداد ۴, شنبه

روبروی تو

ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﺗﻮ ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺸﯿﻨم 
ﻭﻩ ﭼﻩ ﺍﯾﺜﺎﺭ ﺻﺪﯾﻘﯽ‌ﺳﺖ ﺧﺪﺍﺭﺍ ﭼﻪ ﺷﮑﻭﻫﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽﮐﻪ ﺩﻟﻢ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺑﯽﺑﺎﮎ میﺗﭙﺪ ﺩﺭ ﮔﺮﻭ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﻭﻩ ﭼﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﭘﺎﮐﯽ ﺧﻔﺘﻪﺳﺖ ﺩﺭﺻﻤﯿﻤﯿﺖ ﺍﻥ ﺳﺎﻋﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﺪﯾﺪﺍﺭ ﺗﻮ ﻣﯽﺍﻧﺪﯾﺸﻢ ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﺗﻮ ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ ﭼﻪ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺳﺎﺧﺖ ﭼﻪ ﺷﮑﻮﻫﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﯾﺪ ...ﭼﻪ ﭘﻨﺎﻫﯽ ﺧﻮﺍﻫﻡ ﯾﺎﻓﺖ ﻭ ﭼﻪ ﺍﺳﻮﺩﻩ ﻧﻔﺲ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺯﺩ ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﺗﻮ ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ
گم‌نام

۱۴۰۴ مرداد ۴, شنبه

روبروی تو

شعر، تجربه‌ای‌ست از پیوندِ تن، طبیعت و زبان؛

شبنمی بر شیار

محبوب‌ترینِ خواننده‌گان

بی‌پرده دیده‌ایم فراسوی نیک‌وبد

ماپَرکشیده‌ایم‌ فراسوی نیک‌و‌بد

گزارش سوءاستفاده

جستجوی

حس‌های انسان مانند دوست‌داشتن، عشق، حسد… بی‌هوده و مضرّ نیستند. باید از طریق پرورش هم‌آهنگ شوند

شعر اروتیک: سَیَلان زیبائی در بستر کلام، هم‌آغوشی با الهه‌ی رویاها و تندیس زیبائیِ واژه‌هاست

بگذاریم بلوغ، زیر هر بوطه که می‌خواهد بیتوته کند.

آرزوئی شگرف‌تر از این‌ام نیست که هر کس سهم لذت‌دهی و لذت‌ستانیِ خود را از سخاوت زندگی دریابد.

فانتزی‌ها با واقعیت‌ها از یک ریشه‌اند، باد دوست دارد با گیسوان ما بازی کند

تقسیم بکارتِ داشته‌ها،آگاهی برای تو،شادی برای من است.تخیّل برتر از دانش‌است مانند نقاشی، شعر، موسیقی