رهگذر: روبروی تو

۱۴۰۴ مرداد ۴, شنبه

روبروی تو

ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﺗﻮ ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺸﯿﻨم 
ﻭﻩ ﭼﻩ ﺍﯾﺜﺎﺭ ﺻﺪﯾﻘﯽ‌ﺳﺖ ﺧﺪﺍﺭﺍ ﭼﻪ ﺷﮑﻭﻫﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽﮐﻪ ﺩﻟﻢ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺑﯽﺑﺎﮎ میﺗﭙﺪ ﺩﺭ ﮔﺮﻭ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﻭﻩ ﭼﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﭘﺎﮐﯽ ﺧﻔﺘﻪﺳﺖ ﺩﺭﺻﻤﯿﻤﯿﺖ ﺍﻥ ﺳﺎﻋﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﺪﯾﺪﺍﺭ ﺗﻮ ﻣﯽﺍﻧﺪﯾﺸﻢ ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﺗﻮ ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ ﭼﻪ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺳﺎﺧﺖ ﭼﻪ ﺷﮑﻮﻫﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﯾﺪ ...ﭼﻪ ﭘﻨﺎﻫﯽ ﺧﻮﺍﻫﻡ ﯾﺎﻓﺖ ﻭ ﭼﻪ ﺍﺳﻮﺩﻩ ﻧﻔﺲ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺯﺩ ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﺗﻮ ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ
گم‌نام

۱۴۰۴ مرداد ۴, شنبه

روبروی تو

شعر، تجربه‌ای‌ست از پیوندِ تن، طبیعت و زبان؛

رهائی از واژه

محبوب‌ترینِ خواننده‌گان

ما پَر کشیده‌ایم فراسوی نیک و بد/ راهی گزیده‌ایم فراسوی نیک و بد

شما را به غزالان و آهوان صحرا سوگند می‌دهم: عشق را بیدار نکنید تا خودش بخواهد.

شادی مقصد نیست؛ شادی در کیفیتِ زندگی در لحظه‌ی اکنون است

تقسیم بکارتِ‌‌ داشته‌هایم، آگاهی برای تو، شادی برای من‌ می‌آورد

ما بی‌خدا نه‌ایم، خداوند خویش را / خود آفریده‌ایم فراسوی نیک و بد

در من چیزی شکوفا می‌شود چون عطری که از دلِ غنچه می‌گذرد و لب‌خند بر لبانش می‌کارد

گزارش سوءاستفاده

حس‌های انسان مانند دوست‌داشتن، عشق، حسد… بی‌هوده و مضرّ نیستند. باید از طریق پرورش هم‌آهنگ شوند

شعر اروتیک: سَیَلان زیبائی در بستر کلام، هم‌آغوشی با الهه‌ی رویاها و تندیس زیبائیِ واژه‌هاست

بگذاریم بلوغ، زیر هر بوطه که می‌خواهد بیتوته کند.

آرزوئی شگرف‌تر از این‌ام نیست که هر کس سهم لذت‌دهی و لذت‌ستانیِ خود را از سخاوت زندگی دریابد.

فانتزی‌ها با واقعیت‌ها از یک ریشه‌اند، باد دوست دارد با گیسوان ما بازی کند

تخیّل برتر ازدانش‌است مانند نقاشی، موسیقی. شعر….